روغن تبخیرشونده لوله های مسی

این روغن ها نقش حیاتی در سیستمهای خنک کننده و روغن کاری دارند و انتخاب صحیح آنها، به افزایش طول عمر و عملکرد بهینه سیستم کمک میکند.

انواع روغن تبخیر شونده لوله مس

روغن تبخیر شونده مس، روغن هایی با خواص خاصی هستند که برای محافظت و روانکاری لوله های مس در سیستمهای خنک کننده و روغنکاری استفاده می شوند. انواع مختلفی از روغن های تبخیر شونده برای کاربرد در لوله های مس وجود دارد، از جمله:

روغنهای معدنی

روغنهای معدنی، رایج ترین نوع روغن تبخیر شونده هستند و از پالایش نفت خام به دست می آید. قیمت مناسب و خواص روانکاری خوبی دارند. انواع روغنهای معدنی:

• روغنهای معدنی سبک: مناسب برای کاربردهای خنک کننده با دمای متوسط تا بالا.

• روغنهای معدنی سنگین: مناسب برای کاربردهای خنک کننده با دمای زیاد.

روغن های سنتزی

روغنهای سنتزی در آزمایشگاه تولید میشوند و در مقایسه با روغنهای معدنی، پایداری حرارتی و شیمیایی بالاتری دارند. قیمت بالاتر دارند اما خواص بهتر از روغنهای معدنی دارند.

روغن های گیاهی

روغنهای گیاهی از منابع گیاهی مشتق می شوند و زیست تخریب پذیر هستند. اما ممکن است خواص روانکاری آنها در مقایسه با روغنهای معدنی و سنتزی کمتر باشد. مناسب برای کاربردهای محیطی هستند.

انتخاب روغن مناسب:

انتخاب روغن تبخیر شونده لوله های مسی، به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

• دمای کارکرد: دمای عملیاتی سیستم باید در نظر گرفته شود تا روغنی با نقطه جوش مناسب انتخاب شود.

• ویسکوزیته: ویسکوزیته روغن باید با شرایط کارکرد و نوع لوله مس سازگار باشد.

• خواص شیمیایی: روغن باید با مواد سازنده لوله مس سازگاری داشته باشد و خوردگی ایجاد نکند.

• استانداردها: باید به استانداردهای مربوطه در انتخاب روغن تبخیر شونده توجه شود.

مزایای استفاده از روغن تبخیر شونده لوله مس:

استفاده از روغن تبخیر شونده لوله های مسی، مزایای متعددی را به همراه دارد که به طور کلی به افزایش طول عمر، کارایی و راندمان سیستم و کاهش هزینه های نگهداری منجر میشود. این مزایا را می توان به صورت زیر دسته بندی کرد:

1. بهبود عملکرد سیستم:

• کاهش اصطکاک و سایش: روغن تبخیر شونده، یک لایه نازک و روان بین سطوح فلزی ایجاد میکند که اصطکاک بین قطعات متحرک (در صورت وجود) را به طور قابل توجهی کاهش می دهد. این امر، سایش و پارگی قطعات را به حداقل رسانده و طول عمر آنها را افزایش میدهد.

• جلوگیری از گرمای بیش از حد: برخی از روغن های تبخیر شونده، علاوه بر روانکاری، خاصیت خنک کنندگی نیز دارند و با جذب گرما، از گرمای بیش از حد لوله های مسی و اجزای مرتبط جلوگیری میکنند. این امر به ویژه در سیستم هایی که در معرض دمای بالا کار میکنند، بسیار مهم است.

• افزایش راندمان: با کاهش اصطکاک و جلوگیری از گرمای بیش از حد، راندمان کلی سیستم به طور قابل توجهی افزایش می یابد. سیستم با روانکاری مناسب، انرژی کمتری مصرف کرده و عملکرد بهینه تری دارد.

2. حفاظت از سیستم:

• جلوگیری از خوردگی و زنگ زدگی: روغن تبخیر شونده، یک لایه محافظ در برابر رطوبت، اکسیژن و سایر عوامل خورنده ایجاد میکند. این امر از خوردگی و زنگ زدگی لوله های مسی و سایر اجزای سیستم جلوگیری کرده و به حفظ کیفیت و عملکرد طولانی مدت آن کمک میکند.

• جلوگیری از تجمع رسوبات: روغن تبخیر شونده میتواند به جلوگیری از تجمع آلودگی، گرد و غبار و رسوبات در سیستم کمک کند. این امر به حفظ کیفیت روغن و عملکرد مناسب سیستم کمک میکند.

3. کاهش هزینه های نگهداری:

• کاهش نیاز به تعمیرات: با کاهش سایش، خوردگی و تجمع رسوبات، نیاز به تعمیرات و تعویض قطعات به طور قابل توجهی کاهش می یابد.

• کاهش زمان توقف سیستم: به دلیل کاهش نیاز به تعمیرات، زمان توقف سیستم برای تعمیر و نگهداری به حداقل میرسد.

4. افزایش طول عمر سیستم:

با توجه به تمام مزایای ذکر شده، استفاده از روغن تبخیر شونده مناسب، به طور قابل توجهی طول عمر لوله های مسی و کل سیستم را افزایش می دهد.

انتخاب نوع روغن تبخیر شونده مناسب، به عوامل مختلفی مانند نوع سیستم، دمای کارکرد، و شرایط محیطی بستگی دارد. بنابراین، قبل از انتخاب روغن، مشورت با متخصصان در این زمینه بسیار ضروری است.

ویژگی های روغن تبخیر شونده لوله مس

ویژگیهای روغن تبخیر شونده لوله های مسی به چند دسته کلی تقسیم میشوند که انتخاب صحیح روغن بر اساس نیازهای خاص سیستم خنک کاری یا روغنکاری بسیار مهم است. این ویژگی ها شامل:

1. خواص فیزیکی:

• ویسکوزیته (گرانروی): ویسکوزیته، مقاومت سیال در برابر جریان است. ویسکوزیته روغن باید با دمای کاری سیستم و شرایط عملیاتی مطابقت داشته باشد. ویسکوزیته خیلی کم یا زیاد میتواند به عملکرد سیستم آسیب برساند. روغن با ویسکوزیته مناسب به طور یکنواخت در سیستم توزیع میشود و روانکاری مؤثری را فراهم میکند.

• نقطه ریزش (Pour Point): پایین ترین دمایی که در آن روغن هنوز به طور روان جریان دارد. در دماهای پایین تر، روغن ممکن است سفت شود و سیستم را مختل کند. بنابراین، نقطه ریزش پایین برای سیستم هایی که در محیط های سرد کار میکنند ضروری است.

• نقطه اشتعال (Flash Point): پایین ترین دمایی که در آن بخارات روغن به طور موقت مشتعل میشوند. نقطه اشتعال بالا ایمنی سیستم را در برابر آتش سوزی افزایش می دهد.

• نقطه جوش (Boiling Point): دمایی که در آن روغن به جوش می آید و تبخیر می شود. نقطه جوش بالا برای جلوگیری از تبخیر بیش از حد روغن در دماهای کاری بالا مهم است.

• دانسیته (چگالی): دانسیته روغن نشان دهنده وزن روغن در واحد حجم است. دانسیته مناسب برای توزیع روغن در سیستم لازم است.

2. خواص شیمیایی:

• پایداری حرارتی (Thermal Stability): توانایی روغن در تحمل دماهای بالا بدون تجزیه یا تغییر خواص. پایداری حرارتی بالا از تشکیل رسوبات و کاهش عملکرد سیستم جلوگیری میکند.

• پایداری اکسیداسیون (Oxidation Stability): مقاومت روغن در برابر اکسیداسیون (واکنش با اکسیژن). اکسیداسیون میتواند به تشکیل رسوبات، اسیدها و لجن در سیستم منجر شود. پایداری اکسیداسیون بالا طول عمر روغن را افزایش می دهد.

• سازگاری با فلزات: روغن باید با فلزات مورد استفاده در سیستم، از جمله مس، سازگاری داشته باشد و باعث خوردگی یا زنگ زدگی نشود. عدم سازگاری میتواند به آسیب دیدن سیستم و کاهش طول عمر آن منجر شود.

• شاخص گرانروی (Viscosity Index): نشان دهنده تغییرات ویسکوزیته روغن با تغییر دما است. شاخص گرانروی بالا نشان می دهد که ویسکوزیته روغن با تغییر دما تغییر کمتری میکند.

3. خواص دیگر:

• خاصیت روانکاری (Lubricity): توانایی روغن در کاهش اصطکاک بین سطوح فلزی.

• قابلیت تبخیر: روغن تبخیر شونده باید به اندازهای تبخیر شود که عمل خنک کاری و روغن کاری به طور مؤثر انجام شود، اما نباید به سرعت تبخیر شود که موجب از بین رفتن آن شود.